www.arezoum.blogspot.com

 با چند دوست خوب هم در این هفته آشنا شدم .سفر من ونی نی م وباباییش به پاریس هم به دلیل>> شرایط آب وهوایی << لغوشد!! ( البته بابای پسر تنهایی رفت وزن و بچ را نبرد ، نی نی م هم کلی بهش برخورد)
سیزده به در را با جمع صمیمی ای که اینجا داریم و باید زمان های با هم بودن را واقعا غنیمت دانست ،
در طبیعت زیبای l'ile d'amoure گذراندیم و عصرانه دلپذیری در کنار آتش و دود که من عاشق بوی دود آن هستم ، داشتیم ،
یاذش به خیر پارسال ، سیزده به در، شهر میلان بودیم ومن واقای شوهر که بی بار وسبک بار بودیم ، یه روزه آنقدر راه رفتیم که
بالاخره از روی نقشه مشخص شد ،انگار همه شهر را پیاده گشته بودیم !

دوسه روزیه مامانی حالش روبه راه نیست،کمی غصه دار شده هم ازاینکه هنوز موفق نشده باباییشو راضی کنه بیاد پیشش هم اینکه اگه باباییش نیاد، مامانیش هم نمی تونه بیاد و اون تنها می مونه موقع زایمانش،
البته این موضوع غیرقابل پیش بینی نبود، انگاری ازقبل خودمو آماده کرده بودم ، ولی نمی دونم چرایه دفعه که باهاش مواجه شدم اینقده دلم ازغصه باد کرده،همیشه در موقعیتهای حساس زندگیم احساس تنهایی کردم،
ازوصف این تراژدی که بگذریم ، از یه دوست خوب دو تا کتاب جالب هدیه گرفتم یکیش j'attends un enfant یعنی در انتظار یه بچه است که خیلی علمی وبه دردبخوره واون یکی یه کتاب خیلی بامزه به اسم  le petit nicolas  یعنی نیکلای کوچک است که مثل قصه های مجید خودمون می مونه وکلی آدمو می خندونه .    مرسی دوست عزیز هم به خاطر کادوهای مفیدتون هم به خاطراینکه فکر کردیددر زبان فرانسه اینقدر مهارت پیدا کردم !
یه فیلم سینمایی هم به اسم  Le temps des porte-plume  با هم دیدیم که مربوط به فرانسهٌ پس ازجنگ جهانی دوم بود ;همش بچه مون رو جاهای خوب خوب می برم ولی طفلکی از زبانی به غیراز زبان مادریش سردرنمی آره ،واسه همین توی سینما برا خودش لا لا کرده بود !!
ولی درعوض شنبه شب نی نی مونو بردیم یه جشن کوچیک که ایرانی ها برای معرفی ایران به فرانسویها برپا کرده بودند ، چند تا ازاین مادام ها ، ازمن درباره نی نی قلمبه م واوضاع احوالش می پرسیدند ، گفتم پسرم خوفه ، تودلم ناز ناز می کنه چون اون شب کلی وول وول می خورد ،
تازه می دونید این هفته هم از وقتی که فهمیدم می تونم شیرینی بخورم کلی اشتهام کم شده ، عجب حال گیری بی مزه ای !! دلم کم غم داشت ، این یکی هم بهش اضافه شد.

وای چقدر مزه داره چیدن سفره هفت سین که همیشه یه سین یا دو سینش کم میاد ،
امسال همچی بفهمی نفهمی سبزه ام هم جون گرفته وسین هامون هم جور شده ،
این هم ازپا قدمٍ پسر گلم ، پسرمامان هم ازوقتی حال وهوای عید و احساس کرده ، حالا پانزن کی پابزن !!
! دیگه شمارش معکوس را باید شروع کنم ،
هرچنداینجا با این هوای ابری بوی عید وحال وهواش خیلی احساس نمی شه ولی بازم برای ما یاد کردنش کلی مزه داره
یه شروع بهاری ، شکوفه ، گل وبلبل ، صدای تیک تیک ساعت و تحویل سال ، عید دیدنی ، آجیل وشیرینی
وشکلات و کلی خوردنی های جورواجورو.....

خداوندا در این سال جدید دلهامونو ازغبارهایی که ناخواسته در این یک سال برآن نشسته وما ناتوان از خانه تکانی آن هستیم ، پاک کن ،
پدر مادر همسر وفرزندمون را در پناهت حفظ کن ، بهار را برایمان شروعی از افکار و ذهنیات سازنده قراربده ،
صلح رابه مردمان جهان بیاموز وفطرت را در وجودمان زنده نگهدار تا به اصول و تعهدات زندگی اجتماعی مان پایبندبمانیم ،،،،

امروز هم وقت دکترداشتم ، دکترعزیز که مادام مهربون و شیکی هستند با دیدن اکوگرافیم از ابعاد پسرکمی تعجب کرد،
البته قبل ترش از قند موجود در بدن مامانی بیشترتعجب کرده بود، وای وای نگاه های بابای پسرو نگو
که پسرمو بیشترترسوند تا خودمو !!!! آخه طفلکی هرباربه من تذکر داده بود ولی من دست بردارنبودم
دردوران بارداری به چیزهای شیرین به خصوص آب میوه علاقه شدیدپیداکردم ،
امیدوارم با آزمایش بعدیم احتمال دیابت وچیزای شبیه به این کم باشه
ازوقتی مامان بزرگ پسر گفته که ازحالا شیرینی های عیدشونو گرفتند ، دلم لک زده برای شیرینی های ایران ،
وای وای اول از همه زولبیا بامیه بعدش هم قطاب وکیک یزدی ،
کلمپه و کلوچه وباقلوا وشیرینی ترهم که جای خود داره ، به خودتون نّگین چه شکمویی ام هااااا !!!!!!!
ولی خودم موندم عجب دوران عجیبیه ها ،ازهرچی دم دستت نیست بیشتر بدنت می طلبه !!!

 

این قضیه اسم گذاشتن روی بچه هم عجب داستانی داره
 ازاونجایی که انتخابش واقعا سلیقه ایه اون هم متناسب با سلیقه هم مادر وهم پدر
 وبعدهم باید یه جورایی با نام فامیلی بچه ست باشه

خیلی بی ربط وقلمبه سلمبه نباشه
 ایرانی دبش باشه و خوب هم تودهان بشینه ؛
آخرش هم با حرف صدادارمثل ا,ه ,و...تموم بشه
 البته این چندتای آخر به عقیده بابای بچه بود
تلفظ فرانسه اش هم آسون باشه که این یکی هم خیلی تاثیرگذارنیست

خلاصه مخمونوگرفته به کار
؛یعنی پدرمادرهای خودمون هم این برنامه ها را داشتند
هرچند شق القمر که نیست بالاخره بچه بی اسم نمی مونه که
 ولی خدا رحم کنه بچه های بعدی را

که تازه باید بگردی یه اسم متناسب با بقیه براشون پیدا کنی
 
                                      

امروزمی تونم بگم که دقیقا به اواسط دوران بارداری رسیدم ؛ 20 هفته کامل

دوران جالبیه ؛ همش باید منتظر یک تغییر جدیدباشی ؛

این کتاب "بارداری هفته به هفته" هم که زود به زود تا آخرش رفتم

دیگه از جذابیت افتاده , فقط مونده این چند تا مجله فرانسه

که اونا هم  هر ازگاهی سراغشون می رم

ولی داشتن اطلاعات درباره اونچه ناشنا خته است

خیلی سازنده است , به آدم یه جورایی  آرامش می ده

 آخی طفلکی مادربزرگامون ,هرچند بعضی وقتا هم اطلاعات اضافی

آرامش را از آدم می گیره ونگران تر می کنه

اونا هم دورانی برای خودشون داشتند مشورت با در وهمسایه وآشنا و...

خلاصه این فسقلی مامان هم هنوز یک وجب  بیشتر نشده

این همه مطلب براش نوشتند که مامانی باید زحمت خوندنشو  بکشه

این فسقلی مامان هنوز تکون نمی خوره ,هرچی توی این کتابها نوشته که

 از هفته هجدهم تکانهای شیرین بچه را احساس می کنید

ومنم هر روز منتظرم ؛بوژ بوژ نمی کنه که نمی کنه؛

 ازهمون اول هم رفته سمت چپ شکممو فتح کرده

به هیچ ترتیبی هم حاضر نمیشه ازجاش تکون بخوره

هرچی این بابایی براش ساز می زنه مامانیش آواز می خونه فایده نداره که نداره

بچه مون شیطون نیست به بچگی باباش رفته

یه لحاف خوشگل ومامانی  هم با کلی زلم زیمبول  براش خریدیم که نگو

تازه امروز مامان بزرگش می گفت می خواد

 واسه نوه اش لحاف تکه دوزی سفارش بده

نه مامانی دست شما درد نکنه کی میخواد از اونجا تا اینجا بارسیسمونی بزنه

ولی چون کوچیکه شاید با اومدن تو فسقلی که یک وجب هم بیشتر نیستی

ولی از مابیشتر جاومکان می خوای , مجبوربشیم خونه بزرگتر پیدا کنیم ؛

 هرچند که من واقعا این خونه رابا همه کوچکیش دوست دارم

ودل کردن ازش برام سخته ولی دیگه باید باورمون بشه که سه نفریم

دیروز مادام ژرمن و گل پسرش ناهار مهمون ما بودند, ماهم براشون قورمه سبزی دبش ایروونی پختیم,

این مادام محترم که زن بسیارگل و لطیفی است وبرای ما دوست خوبیه,

 مدتی یعنی 11سال درایران زندگی کرده البته قبل از انقلاب  وپسرش هم ایران متولد شده است ؛

 وآنچه برای ما جالبه رابطه بسیارعاطفی و زیبای این مادر وپسرکه  پس از فوت پدراولویه

 وتنها شدن مادروبسیاری مشکلات دیگر همچنان تا این سن یعنی 33 سالگی  ادامه یافته

 وتمام فکروذکر مادام ژرمن پسرش شده

 و واقعیت اینکه در دنیای غرب که بسیار ازجهت پایان یافتن مهروعاطفه

 به غلط موردتحلیل منفی جوامع شرقی قرار گرفته چه نمونه های بارزونزدیک